Japan Nieuwsbrief nr. 259

Link naar: Japan Nieuwsbrief 16 tot 22 februari

Obama steunt Obama

De Obama-trein dendert voort. De kandidaat voor de Democratische presidentsnominatie surft van overwinning naar overwinning. Barack Obama heeft zelfs steun uit zeer onverwachte hoek gekregen: de inwoners van een Japans visserstadje scharen zich als één man achter Obama.

De manager van het voornaamste hotel in de stad heeft een heuse fanclub opgericht. De inwoners volgen de Obama-overwinningen op de voet. De burgemeester heeft Obama aanmoedigingen en cadeautjes opgestuurd. In de stad hangen Obama-posters. De lokale koekjesmakers maakt bonenpasteitjes met de beeltenis van Barack Obama. De toeristische dienst verkoopt ‘I Love Obama’-T-shirts. Met politieke overtuiging heeft het allemaal niets te maken. De reden is simpelweg de naam van de stad: ‘Obama’ (‘klein strand’ in het Japans).

De stad Obama heeft een lange geschiedenis. De streek was een toegangspoort voor Chinese invloeden die hun weg vonden naar het historische steden Nara en Kyoto. De stad Obama was een belangrijk handelscentrum, een transportknooppunt. Maar vandaag ligt het stadje in een uithoekje van het land, buiten de grote verkeersaders. De toeristen laten Obama links liggen.

Wat beter dus dan op de Amerikaanse Obama-trein te springen om naambekendheid te verwerven? De inwoners van Obama zien het groots: ze willen wereldbekendheid. Ze twijfelen er niet aan dat Barack Obama de volgende president wordt en dat hij hun stad zal bezoeken. De stad Obama, u zal er nog van horen.

(Gepost in De Standaard Expatblog)

Now and then 22

Mt. Fuji from Yamate Park: Showa - Today


(View from Yamate Park is blocked today. 2005 photo taken from
nearby Yamate Italian Garden)

"The seed of Yamate park, formerly the Bluff Gardens, was planted by one W.H. Smith. He came to Japan as an officer in the Royal Marine Light Infantry in 1864. We don’t know whether the soldier’s life no longer agreed with him or whether he was bewitched by Japan, or both, but he resigned his commission and in a short time was known as Public-Spirited, not Lieutenant, Smith. His good works on behalf of the small foreign community earned him this epithet (…)

Yamate Park, originally know as the Bluff Gardens opened in the summer of 1870. It was the first Western-style park in Japan. The first month there was no admission charge, and from July 1 a small admission fee was charged those who did not subscribe.

The gardens were a success, initially. The band of H.M.’s 1st Batallion 10th Regiment played Saturday afternoons, and evenings there were al fresco soirees by the light of Japanese lanterns (…)

But the palmy days did not last. Subscribers were too few to cover the rent. The gardens sank deeper into the red. The Government wanted to lease the land for housing. Then Sir Harry Parkes, the British Ambassador, brokered a reduction in the land rent. That allowed the women in the Settlement to form the Ladies Lawn Tennis & Croquet Club (LLT&CC) in 1878. Thus Bluff Gardens became the birthplace of modern tennis in Japan (…)

The LLT&CC, now the YITC (Yokohama International Tennis Community), is Japan’s oldest tennis club. The LLT&CC was the exclusive preserve of women. Men, after all, had the United Club, numerous sports facilities, and the pleasure quarter. Gentlemen could, however, be admitted to the LLT&CC as honorary members. Japanese were ineligible for membership. Children and dogs were barred from the grounds. Later men were admitted, and still later, in 1964, Japanese. Now children can join too. Still excluded is man’s best friend."

(Burritt Sabin, 'A historical guide to Yokohama', ed. Yurindo, Yokohama, 2002, p. 27-29)

Obama is hit in Japanse stad

Maandag 18 februari. Het Radio 1-programma Mezzo heeft me enkele vragen gesteld over de plotse populariteit van Barack Obama in het verre Japan.

'Het Japanse stadje Obama is absoluut fan van de Amerikaanse Democratische presidentskandidaat Barack Obama. In het stadje van iets meer dan 32.000 inwoners is zelfs een Obama-campagneteam opgericht.Mocht Barack Obama de nieuwe president van de Verenigde Staten worden, dan is hij alvast van harte welkom in het Japanse Obama.'

Het interviewtje: in de website van Radio 1 of ook hier (996kb, mp3).

Japan Nieuwsbrief nr. 258

Link naar: Japan Nieuwsbrief 9 tot 15 februari

Belgium in Black and White

For those who love photography: Flanders Center in Osaka organizes an exceptional exhibition of Belgian photographer Stephan Vanfleteren. A must see

"For fifteen years, Stephan Vanfleteren has captured portraits and landscapes of small towns in Belgium. The series, "Belgicum", consists of black-and-white photographs that document the phenomena of everyday life in Flanders and Wallonia. In contrast to the vibrant and contemporary Belgium often portrayed in the media, the works reveal a glimpse of the melancholic and somewhat nostalgic world that is rarely exposed to public eyes."

Wereldnet 12 februari

Wereldnet dinsdag 12 februari 2008. Correspondenten in Israël, Singapore en Japan.

Voor Japan heb ik verteld over over 1) vergiftige gyoza uit China, 2) waarom Japan walvissen vangst en 3) valentijnsdag in Japan.

Audiobestand: via de Wereldnet-site.

Japan Nieuwsbrief 257

Link naar: Japan Nieuwsbrief 2 tot 8 februari

Now and Then 21

Yamashita Park: End 1920's - Today



"Yamashita Park and Kaigan–dori, or Water Street, was the main entranceway to Japan. What a joy it must have been to first set foot onto Japanese soil in a park. Even Yokohama oldtimers constantly feel drawn back to Yamashita Park, and if one spot has to be named the spiritual heart of Yokohama, this is it
(...)
The Park itself is a legacy of the great earthquake, designed as a dumping ground for the huge amount of rubble clogging the city. What a practical idea: build a grassy park to celebrate life on the desolate site of death and destruction!"

(John Carroll, 'Trail of Two Cities', ed. Kodansha, Tokyo, 1994, p. 40-41)

See also:
Now and Then 5
Now and Then 10

Now and Then 20

Yoshidabashi Bridge: Meiji - Today



"Yoshidabashi bridge gently arched above the Ha-Ookagawa where the river debouched into the estuary. It was the main entrance to the Gated Within (…)

Japanese bridges, with few exceptions, were built of wood, trees with bark even serving as piers. This was the least durable of materials in a country of heavy rains. Bridges were built in expectation of replacement in several years.

In 1868 Kanagawa Governor Terashima asked Henry Brunton, a Scottish engineer, to build Yoshidabashi from iron. The bridge would be in the nature of an experiment and would demonstrate to the governor’s countrymen how bridges were built abroad. (…) The country got its second iron bridge, though Brunton returned home thinking he had erected its first. An iron bridge had earlier been built in Nagasaki (…)

Iron bridges lasted and could support heavy vehicles. What they did not was inspire (…)

The Ha-Ookagawa was reclaimed in the early 1970s. Today Yoshidabashi spans a highway. A plaque on the present bridge explains its history."

(Burritt Sabin, 'A historical guide to Yokohama', ed. Yurindo, Yokohama, 2002, p. 94-96)

Japan Nieuwsbrief nr. 256

Link naar: Japan Nieuwsbrief 26 januari tot 1 februari

Voedselpaniek in Japan

Grote opschudding in Japan: er zijn sporen van giftige insecticide aangetroffen in diepgevroren gerechten uit China. Officieel is bevestigd dat tot nu toe een tiental mensen zwaar ziek zijn geworden door het eten van gyoza (een soort knoedels) geproduceerd in China. De media is in rep en roer. Vandaag heeft het persagentschap Kyodo gemeld dat er over heel het land al zeker 500 zieken zijn geteld. De regering heeft een crisiscel opgezet en een lange lijst verspreid van diepvriesproducten van het Chinese voedselverwerkende bedrijf dat in opspraak is gekomen.

Niemand durft nog voedselproducten uit China te consumeren. De warenhuizen halen de rekken leeg. Enkele grote restaurantketens hebben aangekondigd geen ingrediënten uit China meer te gebruiken tot er klaarheid komt in de zaak. Dat zal hard aankomen want wat voedselbevoorrading betreft is de Japan een van de industriële landen dat het meest afhankelijk is van voedselimport. Berekend op basis van calorie-inname kan Japan slechts voorzien in 40% van zijn nationale voedselbehoeften – vergelijk dit met 122% in Frankrijk, 97% in Duitsland of 77% in het Verenigd Koninkrijk. China is bovendien de belangrijkste handelspartner van Japan en na de Verenigde Staten de grootste voedseltoeleverancier. De regering beschuldigt China van laksheid. De zaak dreigt de bilaterale relaties ernstig te bekoelen.

(Gepost in De Standaard Expatblog)

Now and Then 19

Bashamichi: Meiji era - Today



"Bashamichi (Horse-Drawn Carriage Road) was built in 1866 to provide a straight roadway to Kaigan-dori (the harbor road) from Yoshidabashi (the main entrance to the foreign settlement). The road was wide enough for carriages; hence its name. Eighty percent of the people who entered of exited the Gated Within crossed Yoshidabashi. (…) The concentration of banks and insurance companies made Bashamichi the Wall Street of Yokohama. Bashimichi bustled (…)

Within the Gates but outside the Settlement, Bashamichi served as a conduit for the introduction of Western things. In 1862 Shimooka Renjo set up Japan’s first photo studio on Bashamichi. The street merchants competed in planting willows and pines in front of their shops in 1867; and Japan acquired the first roadside trees in her modern era. One Machida Fusazo set up a shaved ice shop on Bashamichi in 1869. Soon he was selling ice cream. It was too expensive for Japanese, but Machida had an occasional foreign customer. A foreigner eating ice cream was a sight to behold. The Japanese came to watch.

In October 1872 Bashamichi was illuminated by Japan’s first gas lamps.

(Burritt Sabin, 'A historical guide to Yokohama', ed. Yurindo, Yokohama, 2002, p. 96-98)

------
"Towards the harbor on the right side of Bashamichi, you’ll find the Taiyo no Boshizo, or "mother-and-child in the sun" statue, which marks the site of the first ice cream parlor begun by Richard Risley in 1865 with imported ice. One serving aisukirin cost the equivalent of 8,000 yen in today’s prices, or roughly half a month’s salary for the common man, even though its consistency and taste were more like sherbet than ice cream as we know it today.

At first the Japanese gathered to gawk at the Westerners eating the strange concoction. Some braver souls gave it a try, but on more than one occasion when a customer discovered that the cool treat was made from cow discharge, he or she rushed outside and vomited violently. In 1869 Machida Fusazo opened the first Japanese ice cream parlor. A local company reproduced a close replica of these early ice creams based on original recipes. Bashamichi Aisu, as it is known, is available in four flavors at Aioi Coffee Shop as well as at Shogo Department Store."

(John Carroll, 'Trail of Two Cities', ed. Kodansha, Tokyo, 1994, p. 49)

Zonder auto

Voor de jonge Japanners is de auto geen statussymbool meer. Een recente peiling van de Japanse autoconstructeurs heeft aangetoond dat de jongeren hun schouders ophalen voor de auto. Ooit was het anders. Tien, twintig jaar geleden droomden alle jonge mannen van 'doraibu' ('drive', 'driving'): eigenaar van een mooie wagen, een vriendinnetje in de passagierszetel en samen rondrijden tijdens de weekends.

Vandaag heeft slechts 30% van de twintigers interesse voor auto's. Meer dan de helft vindt dat de auto enkel een middel is om zich te verplaatsen. Slechts 6,7% van de hedendaagse jongeren zegt dat een wagen onmisbaar is om met meisjes uit te gaan.

Voor de stadsbewoners alvast is de auto meer een last dan een plezier. Ook ik wil geen auto.  Een paar evidente redenen op een rijtje:
*In de steden is het treinnet ontzettend efficiënt en sneller dan elk ander vervoermiddel.
*Een auto kopen kan niet zonder parkeerplaats. Zo kost een onoverdekte staanplaats naast ons flatgebouw 40.000 yen (250 euro) per maand.
*De auto op de openbare weg laten staan mag in principe niet. Dus moet bij elke uitstap aan een parkingplaats gedacht worden en dat kost gemiddeld 600 yen (3,8 euro) per uur. *Het verkeer is tergend langzaam. Tijdens het weekend mogen we in de bebouwde zones gemakkelijk rekenen op een uur om 15km af te leggen.
Geen wonder dat de gemiddelde autobezitter in Japan slechts 8.000km per jaar aflegt. *In de dichtbevolkte Japanse steden is alles nabij. Om dit te illustreren heb ik mijn thuisadres ingetypt in de website 'Address Power' en dit is het resultaat:
Meer dan 100 restaurants en bars, 24 kappers, 40 banken, 27 boekenwinkels, 27 warenhuizen, 52 superettes, 7 bioscopen, 13 bejaardeninstellingen, 14 supermarkten, 18 vrijetijdetablissementen (karaoke,etc), 7 videoverhuurwinkels, 5
crèches en kleuterscholen, 11 trein- en metrostations, 11 ‘love hotels’, 92 seksclubs(!) en 7 tempels. Dat alles in een straal van 1,5km.

Een auto? Nee, liever niet.

(Gepost in De Standaard Expatblog)

Now and Then 18

Honcho Elementary School in Naka-ku, Yokohama: Meiji - Today

Japan Nieuwsbrief nr. 255

Link naar: Japan Nieuwsbrief 19 tot 25 januari

Radio 1: de beurs van Tokio

Dinsdag 22 januari. Aziatische beursen gaan flink in het rood.

VRT-Nieuws heeft me geïnterviewd over de sterke daling van de Nikkei op de beurs van Tokio.

Het volledige interview rechtstreeks in de 'De Ochtend' van Radio 1: te beluisteren in de website van Radio 1 of ook hier (595kb, mp3).

Stukjes van het interview werden gebruikt in het radionieuws van 7u, 8u (265kb, mp3) en 9u (305kb, mp3).

Now and Then 17

Iseyama Shrine: Meiji - Today



"The Grand Shrine of Iseyama was built as a talisman.

Protestants missionaries had ensconced themselves in Buddhist temples in Kanagawa directly after the port opened. French Catholics built the Tenshudo in 1861. Anglicans erected a church two years later. The settlers ate meat, not a widespread custom in Buddhist Japan. They rode, although the horse had been reserved for the samurai. The Settlement broadcast their beliefs, ways, and attitudes.

As a counterweight, Izeki Moritome, the deputy governor of Kanagawa prefecture, petitioned the Meiji oligarchy to establish a state shrine in Yokohama. The government agreed. It issued on April 14, 1870, a proclamation: "Amaterasu Omikami [The Sun Goddess] shall be invited to Iseyama and a grand shrine shall be built to pray for the protection of the nation and to promote the worship of the kami [gods] and the emperor." Its vicinity was renamed Iseyama.

A small shrine was moved from a knoll in Tobe to Nogeyama. It was built on a vastly larger scale and named Iseyama Kotai Jingu (the Grand Shrine of Iseyama). A ceremony for the division and the transfer of the Sun Goddess's spirit from the Grand Shrine of Ise, in present-day Mie Prefecture, to the new shrine was held on April 15, 1871. The day (May 15 by the solar calender, adopted in 1873) was celebrated as a city holiday until the Second World War. It is still celebrated, but in these days of separation of church and state, schools and public offices don't close for the gala.

The shrine precints cover 3.2 acres at the top of Iseyama hill (...)

Monuments recall the shrine’s origin in State Shinto. In the far-left corner of the precincts rises a moss-covered memorial to the government soldiers who fell in battle against the rebel army during the Seian War (1877) in Kyushu. In the right corner stands a memorial, inscribed in General Oyama Iwao’s hand, to Japan’s war dead. Soldiers would assemble at the monument and pray before leaving for the front in the Second World War."

(Burritt Sabin, 'A historical guide to Yokohama', ed. Yurindo, Yokohama, 2002, p. 117-119)

Now and Then 16

Hikawa-maru: WWII - Today




"The Hikawa-maru made her maiden voyage on Nippon Yusen’s route from Yokohama to Seattle and Vancouver in may 1930. She was so popular passengers called her the Queen of the Pacific. Then came the war. Converted into a hospital ship in November 1941, she treated wounded Japanese soldiers in the South Seas for five years. Following the war, she repatriated soldiers and civilians form the Marshall Islands and Wake Island. She resumed service on the Yokohama-Seattle route in 1953 and was retired in 1960. She had carried 25,000 passengers in 238 trans-Pacific voyages. She received a much-deserved rest when she permanently moored at the eastern end of Yamashita Park in the (belated) commemoration of Yokohama’s port’s centennial (…) Of the 26 Japanese passenger ships in the 10,000 class in prewar service, only the Hikawa-maru was not sunk."

(Burritt Sabin, 'A historical guide to Yokohama', ed. Yurindo, Yokohama, 2002, p. 56-57)

Japan Nieuwsbrief nr. 254

Link naar: Japan Nieuwsbrief 12 tot 18 januari